فرصت استفاده از دیپلماسی در جهت منافع ملی

مهدی پازوکی، کارشناس مسائل اقتصادی طی یادداشتی برای باریخ‌نیوز به تحلیل تاثیرات تحریم بر ایران و اثر مذاکره بر رفع تحریم پرداخته که از نظر میگذرد:

در شرایط اقتصادی کنونی تحریم کاملا ناجوانمردانه است و کاملا اثر منفی در اقتصاد ایران دارد. یعنی تاکنون تحریم‌ها نشان داد که در واقع موثر است؛ کما اینکه همین الان هم که وقتی قیمت دلار و ارزش پول  ملی کم و زیاد می‌شود با این مساله عینا ارتباط دارد. یعنی اگر خبر مثبتی می‌آید اثر مثبت  و زمانی که خبر منفی می‌آید اثر منفی می‌گذارد و وضعیت بدتر می‌شود. بنابراین من اعتقاد عمیق کارشناسی دارم که جمهوری اسلامی نباید در زمان حال فرصت‌های دیبپلماسی را از دست دهد و باید از این فرصت‌ها  در جهت حفظ منافع ملی استفاده کند.

یکی از مهم‌ترین مشکلات اقتصاد ایران، بی‌ثباتی اقتصادی است که اقتصاد کشورمان را فرا گرفته و مهم‌ترین شاخص بی‌ثباتی نرخ فزاینده تورم است که زندگی را بر توده‌های مردم طاقت‌فرسا کرده است. بنابراین راهکار اصلی این است که ما باید نخست در سیاست خارجی و سپس  در تصمیم‌گیری‌های داخلی اقتصاد تغییر پارایم بدهیم. در سیاست خارجی خط قرمز باید منافع ملی ملت ایران باشد، بنابراین ما باید سعی کنیم از فرصت کمال استفاده را ببریم. یعنی قبلا اگر دولت آقای رئیسی برجام را حل کرده بود یا به دولت آقای حسن روحانی در اوایل ۱۴۰۰ اجازه داده بودند مشکل برجام را حل کنند و همین  آقای عراقچی که امروز وزیر خارجه است آن زمان در مقام معاون وزیر وقت امور خارجه  بود توافق را امضا کرده بود، امروز این مشکل را نداشتیم. 

بنابراین در بخش سیاست خارجی معتقدم که باید خط قرمز ما منافع ملی ملت ایران باشد؛ یعنی سیاستی که منتج  به  احیای روابط ما با جهان و خصوصا جهان غرب  شود به نفع ایران و به ضرر رقبای منطقه‎ای  ما است. اما  متاسفانه نظام تصمیم گیری کلان اقتصادی کشور متوجه این امر نیست و سعی می‌کند با شعار و برخوردهای پوپولیستی زمان را از دست بدهد. پرسش اینجا است که در دولت اول روحانی چرا نرخ تورم تک رقمی شد؟ آیا دولت روحانی فیل هوا کرد؟ نه بلکه اثرات برجام بود؛ همین برجامی که مخالفینش می‌‌گفتند کاغذ پاره‌ای بیش نیست. بنابراین سیاست تعامل با جهان به نفع ما و به ضرر رقبای منطقه‌ای ما است و اگر امروز روابط اقتصادی ما با امریکا برقرار شود این به نفع جمهوری اسلامی ایران است.

بر این اساس سیاست خارجی باید با خط قرمز قرار دادن منافع ملت ایران اصلاح شود. دومین نکته اصلاح سیاست‌های داخلی است. یعنی شما باید انضباط اقتصادی را به اقتصاد ایران برگردانید. در سال‌های گذشته خصوصاً ۲۰ سال گذشته از دوره احمدی‌نژاد به این طرف و  از سال ۸۴ به این سو بی‌انضباطی، اقتصاد ایران را فرا گرفته است. بی انضباطی پولی در سیستم بانکی، بی انضباطی مالی در سند بودجه؛ بی انضباطی اداری در سیستم اداری و در نتیجه ماحصل همه این موارد منجر به بی‌انضباطی اقتصادی شده است. بنابراین هم باید سیاست خارجی در جهت حفظ منافع ملی اصلاح شود و هم سیاست‌های اقتصادی در جهت رشد اقتصادی  و پیشرفت کشور اصلاح گردد.